استاد انصاریان:
«کاروان غدیر» پیشنهاد جدید نیست؛ اگر به هزار سال قبل برگردید، اولین بار پیروان مکتب اهل بیت علیهم‌السلام برای امیرالمؤمنین علیه‌السلام «کاروان شادی» راه انداختند.
استاد میرباقری:
تأثیر «کاروان غدیر» در احیای غدیر، شاید هماوردی کند با الغدیرهایی که علامه امینی و دیگران نوشته‌اند.
استاد پناهیان:
رنج ما را در عاشورا کسی می‌فهمد که جشن ما را در غدیر دیده باشد؛ باید از مسجدها و هیئت‌ها بیرون بیایم و یک تجمع بزرگ داشته باشیم.
استاد فرحزاد:
اربعین و عاشورا را این دسته‌جات و هیئات و این شعائر زنده نگه‌داشته؛ بسیار به‌جاست به موازات آن، در روز عید غدیر «کاروان‌های شادی» راه بیاندازیم.
استاد سیدحسین مؤمنی:
چقدر جذابیّت داشته برای کسانی‌که باورشون نمی‌شود که ما می‌توانیم «کاروان شادی» داشته باشیم با رعایت حریم بدون این‌که از چارچوب دین و موازین دین خارج شویم.
استاد عابدینی:
اگر شادی به صورت یک حرکت جمعی باشد و «کاروان» شکل بگیرد، یک روح جمعی ایجاد می‌شود و وقتی روح جمعی ایجاد شد، اثرش مجموعهٔ افراد نیست؛ بلکه یک حقیقت عظیم دیگری متولّد می‌شود.
استاد میرزامحمدی:
امروز بالاترین مصداق امر به معروف، دم زدن از غدیر امیرالمؤمنین علیه‌السلام است؛ لذا روز موعود همه با هم در «حماسهٔ باشکوه غدیر» جهت بیعت با اماممان شرکت می‌کنیم.
استاد کاشانی:
در روایت داریم اگر مردم بر حبّ امیرالمؤمنین علیه‌السلام جمع شوند، خدا عذاب را برمی‌دارد؛ امیدوارم به‌زودی «کاروان‌های روز غدیر» جوری شود که هیج جمعی با آن قابل رقابت نباشد حتی اربعین.
استاد سعیدی:
دست خدا با آن جماعتی‌ست که به نیّت فدایی برای امیرالمؤمنین علیه‌السلام دور هم جمع شده‌اند؛ این جماعت هم به صورت یک «کاروان» حرکت کنند؛ بزرگان دینی ما این برنامه‌ها را دنبال می‌کنند.