كوچه هاي كوفه شاهد صحنه هايي زيبا از مولاي كيسه به دوشي است كه طعام و پوشاك يتيمان را بر در خانه هايشان مي برد.نه تنها كودكان كوفه،بلكه همه ي شيعيان يتيم اميرالمؤمنين عليه السلام هستند.
اهل بيت عليهم السلام امر فرموده اند هر نيكي اي كه مي خواستيد به ما داشته باشيد و به ما دسترسي نداشتيد به شيعيان و ذريه ي ما برسانيد.دوران پر محنت غيبت دوره ي يتيمي شيعياني است كه از ديدار امامشان محروم شده اند.
 اكرام و رسيدگي به شيعيان در دوران غيبت اهميت ديگري مي يابد و به فرموده ي حضرت و لي عصر در نامه شان به شيخ مفيد رحمةالله عليه راز ايمني از فتنه هاي آخرالزماني است.
هريك بايد از توانمان صرف شيعياني كنيم كه نياز به آن توان دارند.حال اين توان گاه مالي است،گاه يك دست نوازش و گوش دادن به درد دل ديگري است و در موقعيتي خرج كردن از آبروي خود است.
اين مهرباني و هم دلي منحصر به كساني نيست كه دست نياز دراز كرده اند؛هدف اين مهر هر دلي است كه به عشق اميرالمؤمنين عليه السلام مي تپد.